Krant van Blankenberge | In de Kijker
Blankenberge: 19/08/2017 Postuum eerbetoon aan kunstenaar Rudi Pillen Van 25 augustus tot en met 8 oktober 2017 pakt de stad Blankenberge uit met de retrospectieve Rudi Pillen. De in 2014 op 83-jarige leeftijd overleden kunstenaar was een bijzonder begaafd tekenaar en schilder die een indrukwekkend oeuvre naliet. Met de prestigieuze tentoonstelling in het CC Casino, in nauwe samenwerking met de familie Pillen en in het bijzonder zijn echtgenote, brengt de stad een postuum eerbetoon aan onze wereldbekende stadsgenoot.

Rudi Pillen
Rudi Pillen aan het werk in zijn atelier. (archief Krant van Blankenberge)

Rudi Pillen is geboren op 6 januari 1931 in het West-Vlaamse dorpje Moen, een deelgemeente van Zwevegem. Zijn eerste schilderij dateert van 1938, gemaakt met schoolmateriaal van zijn tante, gevonden op zolder bij zijn grootouders. Vanaf dan kreeg hij de smaak te pakken en is hij steeds blijven tekenen en schilderen. In de jaren '60 trok hij naar Congo waar hij gedurende een flink stuk van zijn leven gewoond en gewerkt heeft om nadien te verzeilen in Blankenberge. Rudi vond samen met zijn echtgenote een vaste stek in de Parkstraat. Wij, cultuurraadvoorzitter Enzo Farina en de Krant van Blankenberge, waren onlangs in het kader van de nakende tentoonstelling te gast bij mevrouw Pillen die graag een tipje van de sluier wou oplichten over de bijzondere man waar ze een fantastisch leven mee heeft gehad. Want wie was Rudi Pillen eigenlijk?

Nog voor we kunnen aanbellen opent mevrouw Pillen de glazen voordeur van de niet alledaagse woning. Ik had jullie zien aankomen, zegt ze, kom binnen, de koffie staat klaar en ik heb ook voor lekkere koekjes gezorgd. De warme verwelkoming stelt ons meteen op ons gemak, het belooft een goed gesprek te worden ...

Mevrouw Pillen steekt meteen van wal: "Rudi komt uit een milieu van zeven generaties dokters Pillen. Tot groot verdriet van zijn ouders doorbrak hij echter de familietraditie, hij wou tekenen en schilderen. Voor zijn vader en moeder moet deze beslissing van hun zoon in die tijd verschrikkelijk geweest zijn. Maar Rudi dreef zijn zin door en had het plan opgevat om zijn talent verder te ontwikkelen aan het Sint-Lucasinstituut te Gent. Om dit te kunnen bekostigen ging hij tussendoor werken bij de boeren. Zijn studies aan Sint-Lucas lagen aan de basis van zijn verdere levensloop."

Anatomisch tekenaar in Congo ...

Begin jaren '60 belandde Rudi Pillen op een bepaald moment in Congo?
Mevrouw Pillen: "Dit was niet gepland, maar gebeurde eerder toevallig. Een vriend van Rudi, Georges Coppens die in Congo woonde, was hier in verlof. Rudi hield zich toen bezig met tekenen van grote tekeningen op bruin papier. Meneer Coppens kocht een 5 à 6-tal van deze prachtige tekeningen. Rudi, die in de wolken was wou meteen het beetje geld dat hij had verdiend 'nuttig' spenderen, ja want zo was hij, een echte épicurien. Hij zei, komaan ik neem je mee naar Rijsel we gaan oesters gaan eten. Ik durf hier zelfs niet te vertellen hoeveel dozijnen oesters hij had besteld. Een gans weekend hebben we niet anders gedaan dan oesters eten op de kamer. Rudi was een ware genotzoeker, eten, drinken en samen genieten met vrienden stond bij hem hoog in het vaandel. Dit laatste zorgde er trouwens voor dat twee van zijn vrienden, Georges Coppens en Jan Decaesstecker, voor hem een ticket kochten zodat hij naar Congo kon gaan om daar te exposeren. Rudi vond het daar zo fantastisch dat hij besliste om er te blijven."

Rudi Pillen kon in Congo haast meteen aan de slag als anatomisch tekenaar aan de universiteit van Lubumbashi. Mevrouw Pillen die hem achterna ging vond er werk als professor in een meisjesschool. Ze woonden daar samen met Rudi zijn twee kinderen, een zoon en dochter, uit een vorige relatie. Ze stapten daar in het huwelijksbootje en kregen samen nog een dochter.

Mevrouw Pillen vertelt over het fantastisch leven dat ze heeft gehad met haar man Rudi
Mevrouw Pillen vertelt over het fantastisch leven dat ze heeft gehad met haar man Rudi.

Mevrouw Pillen: "Wat Rudi als kunstenaar in Congo deed was heel bijzonder. Als anatomisch tekenaar kreeg hij van de chirurgen de opdracht om tijdens operaties tekeningen te maken die later moesten dienen als didactisch materiaal voor de studenten aan de universiteit. Rudi had een bijzonder talent ontwikkeld om dergelijke tekeningen te kunnen maken. Later heeft hij dit nog eens overgedaan in opdracht van veeartsen, een project waar hij maanden heeft aan gewerkt. Op een gegeven moment heeft Rudi dan ook een bureau geopend waar hij een 15-tal jonge mensen van ginder het anatomisch tekenen aanleerde. Achteraf bekeken heeft hij toch nog mooie dingen gedaan voor de geneeskunde."

Terug naar België ...

Mevrouw Pillen: "In 1992 werd Rudi onwel en heeft hij aan boord van een militair vliegtuig een hartinfarct gekregen toen hij werd overgebracht naar het ziekenhuis in Brazzaville. Rudi heeft daar een week lang moeten verblijven tot hij wat beter was om nadien te worden gerepatrieerd naar België naar het militair hospitaal in Neder-Over-Heembeek en nadien naar het UZ in Leuven waar zijn broer dokter was. Na twee maanden in België zei ik tegen Rudi, luister eens. We zijn ginder halsoverkop moeten vertrekken, laat mij alstublieft terug gaan naar ginder en verder les geven. Blijf jij hier rustig weer op krachten komen, ik kom ieder schoolverlof naar België. Ik heb dit een zestal jaar gedaan, tot Rudi me voor de keuze zette. Ofwel blijft ge nu definitief bij mij, ofwel gaat ge voorgoed naar daar en kom je nooit meer terug. M'n keuze was direct gemaakt! Ik werkte daar wel heel erg graag. Maar bon, Rudi had uiteraard gelijk. De verlofperiodes alleen waren niet voldoende om ten volle te kunnen genieten van elkaar."

lees deel 2 © www.krantvanblankenberge.be